“May mga sandaling hindi sapat ang pagiging maingat. Kailangang magsalita ang isang bansa nang malinaw.”
Ito ang inihayag ni Dr. Jose Antonio Goitia, na nagsabing kapag pinahihina ang mga institusyong nagtatanggol sa Republika, ang neutralidad ay hindi na pagiging maingat at ito ay nagiging pagsuko.
” Ang ganitong mga pahayag ay tuwirang nagpapahina sa kakayahan ng bansa na ipagtanggol ang soberanya nito sa ilalim ng internasyonal na batas. Ang mga panawagan para sa pag-urong ay bihirang aminin bilang pagtataksil,” dagdag pa ni Goitia. Aniya, “Madalas, binabalot ang mga ito sa wika ng pragmatismo hanggang ilantad ng kasaysayan ang tunay na pinsala. Ngayon, inuulit ang parehong padron. Ang mga karapatan ay ginagawang maaaring ipagpalit, ang linaw ay pinapalitan ng pagdududa, at ang pag-atras ay tinatawag na karunungan. Kapag ang paghina ng soberanya ay ginagawang normal at tinatawag na “realismo,” hindi na ito simpleng pagkakamali. Ito ay nagiging malinaw na pagtalikod sa interes ng bayan ayon sa epekto at bunga nito.”
Ipinaliwanag niya na nakaugat ang karapatan ng Pilipinas sa United Nations Convention on the Law of the Sea at pinagtibay ng desisyong arbitral noong 2016. Kapag pinag-uusapan pa lamang ang pagsuko ng teritoryo, kusa nang binabawasan ng bansa ang sariling depensa.
Ayon kay Goitia, hindi hinihingi ng batas ang hiwalay na mga coordinate upang maitatag ang Exclusive Economic Zone ng Pilipinas. Sa ilalim ng UNCLOS, ang mga karapatang pandagat ay likas na nagmumula sa mga archipelagic baseline.
Ang patuloy na pagkuwestiyon sa mga karapatang pandagat ng bansa at ang pag-ulit ng mga naratibong hinubog ng dayuhang kapangyarihan ay naglalagay sa alanganin ang pambansang interes sa panahong kinakailangan ang malinaw at matibay na paninindigan, pagdidin pa ni Goitia.
“Ang soberanya ay hindi usapin ng opinyon. Ito ay nakapaloob sa Konstitusyon at sa batas. Ang pagdududa rito ay tahasang banta sa kakayahan ng Republika na ipagtanggol ang sarili,” aniya pa.
Mapanganib umano ang pagtatangkang ituring na probokasyon ang pagpapatupad ng batas ng Pilipinas sa sariling teritoryo.
“Ang pagtatanggol sa ligal na atin ay obligasyon. Walang alitang legal ukol sa Palawan,” giit pa ni Goitia kasabay ng pahayag na hindi mangmang ang mga Pilipino at ang tunay na panganib ay ang pagtatangkang bihisan ang pagsuko bilang pagiging praktikal at ang pag-atras bilang karunungan.
“Ganito palagi nagsisimula ang pananakop. Sa pagsasabing masyadong mahina ang isang bayan upang lumaban. Ngunit paulit-ulit nang pinatutunayan ng kasaysayan na mali ang ganitong paniniwala tuwing pinipili ng mga Pilipino ang tapang kaysa takot. Ang pagtatanggol sa soberanya ng Pilipinas ay hindi pagiging agresibo. Ito ay paninindigan, tungkulin, at pagmamahal sa bayan. Hindi ito isinusuko, hindi ito ipinagpapalit, at hindi ito pinagdududahan, dagdag pa ni Goitia.
Si Goitia ay Chairman Emeritus ng Alyansa ng Bantay sa Kapayapaan at Demokrasya (ABKD), People’s Alliance for Democracy and Reforms (PADER), Liga Independencia Pilipinas (LIPI), at ng Filipinos Do Not Yield Movement (FDNY). Siya ay may hawak na Juris Doctor at Doctor of Philosophy (PhD), gayundin ang mga advanced degree na MNSA, MPA, at MBA, bukod pa sa iba.
